Parafia NMP Matki Kościoła i św. Katarzyny Szwedzkiej

Msze św. w niedziele: 
 8.00;
10.00 - suma parafialna;
12.00 – Msza św. z udziałem dzieci;
18.30; 

Msze św. w dni powszednie
7.30 i 18.00

Sprawy biurowe można załatwić po każdej Mszy św. zarówno w niedziele jak i w dni powszednie.

Adres:
Marynarki Polskiej 148
80-865 Gdańsk - Zielony Trójkąt
tel. 58 344 72 68

e-mail: jkuch@poczta.onet.pl

Numer konta:
18 1160 2202 0000 0000 5069 8306

15 listopada 2017

Światło Słowa

19 listopada 2017 r.

Piękna jest dzisiejsza liturgia słowa. Piękna w znaczeniu nie tylko estetycznym, ale dlatego, że w przedziwny sposób odbija piękno samego Boga. Człowiek jest koroną stworzenia. Jest koroną daru miłości, dzięki której Bóg wyszedł z inicjatywą stwarzania. Człowiek rozumiany jako mężczyzna i kobieta, nie osobno. W obojgu bowiem Bóg umieścił pełnię swego obrazu. Inaczej przejawia się ona u mężczyzn, a inaczej u kobiet. Oboje zaś się dopełniają. To plan Bożej mądrości, która została uosobiona jako kobieta, bo waśnie tak najlepiej można oddać bliskość, czułość, troskę, poświęcenie i ofiarność Boga względem ludzi.
Pierwsze czytanie pokazuje piękną kobietę, nie przez jej wygląd zewnętrzny, ale przez całokształt odbijający bogactwo jej serca. „Wdzięk jej jest ulotny” bo prawdziwe piękno jest w tej, która boi się Pana, która jest Jego córką i daleka jest od zerwania więzów miłości z Bogiem. „Początkiem mądrości jest bojaźń Boża” – mówi Księga Syracydesa (1,14). Mądrość, czyli Duch Święty, mieszka w nas, a jest On miłością Ojca do Syna. W Duchu Świętym, jako adoptowane dzieci, mamy wstęp do Trójcy Świętej – wspólnoty miłości i życia z Bogiem.
O tym co z tego wynika poucza św. Paweł: jesteśmy dziećmi światła i dziećmi dnia. Nie trwamy w ciemnościach! Przejawem takiego życia jest właściwe podejście do wielu zaskakujących, nieraz tragicznych spraw z codzienności. Dziecko światłości zawsze w głębi serca czuje, że Ojciec jest z nim i nie pozwoli żeby stała się mu jakaś krzywda. Bo jak umocnił swojego Syna, tak samo umocni w Nim swoje przybrane dzieci. Kiedy będą łączyły swoje życie z życiem Jezusa, zwłaszcza na krzyżu, będą w stanie udźwignąć naprawdę wiele.
Obrazem tego jest ewangeliczny opis przekazania talentów. Zwykle tłumaczy się go powierzchownie: dostaliśmy zdolności i trzeba je wykorzystywać. My idźmy w głąb. Pomyśl jak czuli się obdarowani owymi talentami? Nie dostali żadnych wskazań. Czy od razu wiedzieli co z nimi zrobić i jak je wykorzystać? Czy wiedzieli który do czego służy? Potrzeba było odkrywać owe talenty. Potrzeba było je wykorzystać mądrze. Widzimy tu zaangażowanie całego człowieka: myśli (rozum); świadomości, że talent to dar i trzeba będzie go zwrócić; odwagi w podjęciu decyzji i ryzyka „puszczenia ich w obieg”; wzajemnej konsultacji, czyli pomocy wspólnoty; wreszcie troski o proces pomnażania, żeby był jak najbardziej owocny.
Bóg objawia nam pewne nasze zdolności – coś czym posługujemy się na co dzień; coś, o co ludzie proszą właśnie nas; co najczęściej służy nam do pomagania bliźnim. Innymi słowy: to, co przynosi dobre owoce i daje satysfakcję; coś co nas rozwija. Takie rzeczy są widoczne na tle wspólnot w których żyjemy: rodziny, Kościoła; środowisk pracy i innych. To właśnie pole naszej świętości.

 ks. Krystian Wilczyński


Zdjęcia

Ustanowienie nowych ministrantów

Mistrzostwa Archidiecezji w piłce nożnej ministrantów i lektorów

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
35 0.097038984298706